Bu Eser Neden Bu Kadar Değerli?

Bu resim, 20. yüzyılın büyük resimlerinden biri. Küçük bilinen bir görüntü, ancak son sanatın en iyi eserleri arasında düşünülmeyi hak ediyor. Onu çizen sanatçı için özel bir sevgiye sahip olmayı kabul etmeliyim. Onun adı Lotte Laserstein idi; resimde rahatça resmedildi. Birkaç yıl boyunca şimdi Sanatını ve 20. yüzyıl resmine yaptığı katkıyı sessizce kutluyorum. Erken başarı ve Nazi baskıları İlk bakışta, standart bir yaşam çalışmasıdır nude. Ancak sanatçının resmin içindeki konumu dikkat çekici bir şey yapar: tabloyu sanatçının kendi hayatı ve daha fazlası üzerinde sofistike bir yorum haline getirir. Geniş bir şekilde, modern toplumdaki kadınlar onun yapımında. Stüdyom 1928 yılında Lotte Laserstein tarafından boyandı. Foreground, beyaz bir sayfada çıplak bir model yeniden tasvir ediyor. Ortada, sanatçının kendisi onun rahatıyla görünür. Arka planda, Laserstein'ın stüdyosu olduğu Berlin'deki Wilmersdorf bölgesinin kar kaplı çatıları. Lazerstein Weimar Cumhuriyeti döneminde Berlin'de yaşadı ve çalıştı. Dünya Savaşı'nın sonucu nedeniyle, bu bir siyasi ve ekonomik huzursuzluk dönemiydi. Yine de, Bazı paraxodically, 1920'lerde Berlin de gelişmiş bir modern şehirdi. Kültür ve sosyal normlar flux'ta ve o zamanlar diğer Batı ülkelerinde olduğu gibi, algılanan algı Kadınların rolü ve statüsü bir hızda gelişiyordu. Bu ortamda, Laserstein onu bir sanatçı olarak yaptı, genç yaştan itibaren bir ressam olmak ve aynı zamanda bir ressam olmak niyetinden ilan etti. Asla evlenme. ( 1938'de İsveçli bir adam Sven Marcus ile evlendi, Nazi rejiminden kaçarken İsveç vatandaşlığını elde etmek için, ama ikisi asla acı çekmedi. Berlin'de sanat sergileyen ve satmak için fırsatlar çok fazlaydı, ancak erkeklerle kıyaslamada, sanat sahnesine tamamen erişmek için Laserstein için hala zor kaldı. Bu oldu Sadece 1910'larda, örneğin, kadınların Alman sanat okullarında eğitim almak için başarılı bir şekilde kabul edeceğini. Lazerstein, Berlin'e kabul edilen küçük sayıda kadından biriydi. Sanat Akademisi zamanında. Başarısını sürdüren, akademinin 1925 yılında altın madalyasını kazandı ve eğitimin son iki yılı boyunca yıldız öğrencisi oldu (Atelier Meisterschüler) Öğretmeni Erich Wolfsfeld, kendi stüdyosuna hak eden bir onur. Onun geliri için, stüdyosunda özel dersler verdi. Kamu tanımasını girerek aradı Çağdaş örneklerde yarışmalar ve yayın resimleri. Onun resim tarzı, modernist realizm ve daha fazlası arasındaki iyi ve sofistike bir çizgiye sahipti. Onun çalışma güvenilirliğini ödünç verebilecek geleneksel temsil modları. Sanat tarihçisi Marsha Meskimmon benzer bir okuma yapar: “Bu Lazerstein'ın hangi bağlamı ile birlikte Dönem boyunca çalışıyordu, bu görüntü ‘kadınlar’ ve ‘artist’ kategorileri arasındaki sorunlu ilişkinin paradigması ve bazı form bulmaya çalışıyor. anlamlı bir şekilde bir araya getirilebilir." Yine de Laserstein'ın bir sanatçı olarak umut verici yörüngesi 1935'ten sonra Almanya'daki yeni Nazi ırk yasaları onu etiketlemekten sonra kısıtlandı. “Üç merkez Yahudisi” ve kendi ülkesinde halka açık bir şekilde sergileyerek barreddi. Daha sonra stüdyosunu terk etmek zorunda kaldı ve bir süre birlikte bir öğretmen olarak bir araya getirildi Özel (ve tehdit edilen) Yahudi okulu. 1937 yılında İsveç'e göç etmeyi seçti. Birçok yönden, zorunlu emigration, avant-garde kariyerinin sonunu ifade etti. Artık hayır Avrupa'daki en canlı şehirlerinden birinde yaşadı. Ve bundan sonra, o erken yıllarda elde ettiği aynı kritik önemini asla bulmayı başaramadı.